تقدیم به خاله زیبای خفته ام

با دستان مهربانت نور هدیه می کردی ، وقتی شب ، خواب کوچ ترا می دید.
با لبان خندان از رنج زندگی ، با دستهای گرم از آتش درون

با پاک چشمانت

با شیرین صدایت

تو برای گلهای شب بوی زیر آفتاب مانده ی باغچه ، دعا می کردی ، در حالي كه مي دانستي شب منتظر توست

با برکت وجودت ، عرش خدا را به لرزه درآوردی . با کوچ تو من فهمیدم که باغبان هراسان شده از داشتن گلی زیباتر از خود ، آری با کوچت خنجری که از دیرزمان در سینه ام کاشته بودند ، بیرون کشیدند ، و حالا حس می کنم درد زندگی بی تو و آرامش نزدیک شدن مرگ را